15 Jan 2011
8 Jan 2011
6 Jan 2011
Refleksa neteweyî
Bi bihîstina nûçeya diyarkirina dema darvekirina Hebîbila Letîfî û heta dema biryara taloqkirinê her kêlî ev pirs di serê min re derbas bû;
Gelo şiyarbûna neteweyî ya kurd û pê ve girêdayî wê yekê refleksa hevparî ya hestî çê bûye an na.
Mesele ji bo min ev e; Hebîbila Letîfî ji ber dîtinên xwe yên kurdewar û belkî jî daxwazên xwe yên sirûştî yên mînîmal bi metirsiya darvekirinê re rû bi rû dimîne.
Biryara darvekirinê di bingeha xwe de mesaja komara melayan ya ji bo kurdan e. Armanc tenê û tenê çavtirsandina kurdan e û dixwazin vî mirovê kurd bikin qurbaniyê vê armanca xwe.
Em mafên mirovan yên gerdûnî, demokrasiyê, fikra azad û mafê takekesan deynin aliyekî û tenê li ser vê yekê bifkirin; Ev kesê bi vê metirsiya darvekirinê re rû bi rû dimîne kurd e û dixwazin wî kesî ji bo çavtirsandina hemû kurdan û bi wê ve girêdayî devgirtina kurdan bi fîzîkî bikin qurban.
Darvekirina kesekî bi vê armancê bêguman hewleke temsîlî ye. Ev qurbanî li wir kurdan û daxwazên wan yên mirovî temsîl dike.
Ev yek jî tê wê wateyê ku pêwîst e hemû kurd bi refleksekî li dijî vê biryarê rabûban li ser piyan.
Ez dîsa divegerim li ser pirsa xwe ya destpêkê û piştî van her du rojên tije hest min ev yek dît: Kurd ji reflekseke neteweyî dûr in. Çalakî û hewlên hatin dayîn li gor hejmara kurdan yên li her çar parçeyên Kurdistanê û li welatên rojava di asteke zêde kêm de bûn.
Not: Ez bi navê xwe spasiyên xwe yên ji dil pêşkêşî Newroz TV dikim ku di van her du rojan de hemû weşana xwe kir babeta metirsiya sêdarkirina Hebîbila Letîfî û roleke mezin ya weşana wan ji bo birêxistinkirina çalekiyan çêbû.
27.12.2010
8 Dec 2010
Pirtûka Zekî Ozmen ya navê "Kurdên Almanyayê" derket
Pirtûka lêkolînî ya bi navê “Kurdên Almanyayê“ ya sosyalpedagogê kurd Zekî Ozmen ji aliyê Weşanxaneya Ronahî ku navenda wê li Amedê ye hate weşandin. Ev pirtûka lêkolînî yekem berhama bi zimanê kurdî ya li ser kurdên li Almanyayê dijîn e. Nivîskarê pirtûkê Zekî Ozmen ku du salan ji bo amadekirina vê berhemê xebitiye, lêkolîneke berfireh li ser kurdên li Almanyayê dijîn pêk aniye.
Pirtûk bi kurdên destpêkê yên di serdema împeratoriya osmanî û farisan yên hatine Almanyayê û navê wan bûye malê dîrokê destpê dike. Dû re jî pêlên hatina Almanyayê yên kurdan yên di demên cuda de û sedemên wan bi awayekî berfireh hatiye lêkolînkirin û nivîsandin. Di pirtûkê de komeleyên kurdan yên yekemîn li Almanyayê hatine damezirandin û rewşa giştî ya niha ya komeleyên kurdan jî hatine rêzkirin. Hejmara kurdên Almanyayê di çarçoweya daneyên fermî û tezên li ser vê babetê û her wiha bicihbûna kurdên heman herêman yên li heman bajarên Almanyayê jî hatiye lêkolînkirin. Ji bilî rewşa xwendekarên kurd yên li zanîngehan û saziyên wan, cihekî taybet ji bo dersên fermî yên kurdî yên Almanyayê û elaqeya malbatên kurd yên ji bo vê yekê hatiye veqetandin.
Dezgehên ragihandinê yên kurdên Almanyayê û dîroka wan jî babeteke din ya pirtûkê ne. Sosyalpedagog û nivîskarê vê pirtûkê Zekî Ozmen cihekî giring daye babeta hunerê ya kurdên li vî welatî jî. Digel beşên li ser ciwan, spor, sînema û nivîskariya kurd ya li vî welatî nivîskarê pirtûkê di çarçoweya lêkolîna xwe de dide diyarkirin ku di hemdembûna muzîka kurdî de rola stranbêjên kurd yên li Almanyê dijîn û jiyane bi awayekî giştî diyarker e. Digel beşa li ser qedexeya PKK´ê, gelek aliyên doza Mykonosê ku di nava raya giştî ya kurd de nehatine minaqeşekirin jî bi awayekî delêlî hatiye lêkolînkirin. Di pirtûkê de digel babetên li jor û gelek babetên din, di dawiyê de awir li ser jiyana kurdan ya rojane hatiye gerandin û ji betlane, şîn û cejnên kurdên Almanyayê bigirin, heta babeta zewacê jî di pirtûkê de tê dîtin.
Zekî Ozmen / Kurdên Almanyayê / Weşanên Ronahî / 189 rûpel
Navnîşan û agahdariyên li ser peydakirina pirtûka „Kurdên Almanyayê
Bakurê Kurdistan û Tirkiye:
Weşanên Ronahî
Lise 2. Sk. Adalet Apt. Kat:1 No:3
Yenişehir / Diyarbakir
Tel: 04122230369
E-Mail: wesanenronahi@hotmail.com
Ji bo û bêtir agahdarî û bidestxistina pirtûkê:
www.celadet.com/pirtuk.htm
7 Dec 2010
Xelatkirina Zekî Ozmen ya bi Xelatên Şehîdên Rojnamegeriya Kurdî yên Musa Anter 2010
Nûçeya Merasima Xelatên Şehîdên Rojnamegeriya Kurdî yên Musa Anter 2010 û dema standina Xelata Taybet a Jûriya Nûçeyên Kurdî ya nûçeya Zekî Ozmen ya bi sernivîsa "Bi hezaran bûk û zavayên kurd fêrî almanî dibin" ku hevalê Ozmen, Harun Yalçinkaya li ser navê wî ji destê kurê Apê Musa, Dîcle Anter distîne. Amed 19. Îlon 2010
5 Dec 2010
Zekî Ozmen Xelata Taybet a Jûriya Nûçeyên Kurdî ya Xelatên Şehîdên Rojnamegeriya Kurdî yên Musa Anter 2010 stand
23 Nov 2010
Bi çend mînakan denberheva kurdî û tirkî
Hevalek bi salan wekî rojnameger xebitî. Bi kurdî dinivîsî û di nivîsîna bi kurdî de bi israr bû. Heta ew qas bi israr bû ku êdî hevalên bi tirkî dinivîsandin ji rexneyên wî tengezar dibûn.
Lê belê di nava demê de guherandinekî rû da;
Vê carê wî xwe li ber israr û daxwaza nivîsandina bi tirkî negirt û dest bi nûçenivîsandina bi zimanê tirkî kir.
Hûn dizanin wî piştî nivîsandina bi tirkî çi ferq kir?
Ew qas ked bi kurdî da lê kesekî ji derdora wî ne qedir dabûyê û ne jî haya wan ji nivîsên wî hebûn. Lê belê piştî nivîsandina bi tirkî rewş veguherî û êdî digiha kî, digotinê “me filan û bêvan nûçeya te xwendiye.”
Lê meseleya qedir û qîmetê?
Ew êdî li ser seran dihate girtin...
***
Stranbêjekê sê berhemên xwe bi tirkî deranîn. Lê dikir û nedikir hêviya wê pêk nedihat û di nava qada muzîka bi tirkî de bi nav û deng nedibû.
Sedema biryarê nizanim di nava hevoka li pêşiya vê hevokê de veşartiye yan na lê belê vê stranbêjê biryara derxistina albumeke bi kurdî da û album deranî.
Ew bi derxistana berhema bi kurdî wisa bi nav û deng bû ku êdî navê wê li cîhanê jî hate bihîstin...
Gelo ew stranbêj hêjî dizane bi kurdî xwe “îfade” bike?
Ji xwendina çewt ya gotinên stranê wê tê fêm kirin ku nikare xwe bi kurdî “îfade” bike...
****
Hevalekî gelekî “kurdîparêz” hebû.
Te digot “merheba”, wî digot “merheba ne bi kurdî ye” û nû dû vê jêrenotê pirsa halê mirov dikir.
Wî biryar da bibe bazirgan.
Bû bazirganekî serkeftî jî.
Herî dawî dema min dît, min dîsa merheba dayê.
Li derdora wî hinek tirk jî rûniştibûn.
Vê carê negot “merheba bi erebî ye” û di ser halan de bi tirkî pirsa halê min kir...
***
Nivîskarek hebû. Bi kurdî roman dinivîsand. Ji bilî derdorên taybet yên wêjehez yên zimanê kurdî, haya kesekî ji wî tunebû.
Dû re pirtûkên xwe wergerandin zimanê tirkî û “bi wan wergeran re di nava kurdan de bi nav û deng bû.”
Em heşt heval rûniştibûn û sohbet li ser wî nivîskarî digeriya.
Hemû hevalan yeko yeko behsa keda wî ya ji bo zimanê kurdî dikirin.
Min jî yeko yeko ji wan pirs kir ka wan romanên wî bi kîjan zimanî xwendine?
Kesekî ji wan hevalan jî bi zimanê kurdî berhemên wî nivîsakarê ku pesnê wî ji bo pêşvebirina ziman û wêjeya kurdî didan nexwendibûn û hemûyan jî bi zimanê tirkî xwendibûn...
Subscribe to:
Posts (Atom)




